Volle Evangelie Gemeente Urk e.o.

Johannes3vers16Opdragen van kinderen
In onze gemeente kennen we het gebruik van het opdragen van kinderen. Wij praktiseren niet de kinderdoop (letterlijk: zuigeling-besprenkeling), maar dat maakt de plaats van het kind niet minder belangrijk! Kinderen, meestal baby's, worden door gebed aan de HEERE opgedragen. En daarmee bedoelen we: het opdragen in het gebed, biddend onze kinderen bij God brengen.

Onderbouwing vanuit de Bijbel
Het volk Israël kende de gewoonte om kinderen "voor te stellen aan God". God eigende zich alle mannelijke eerstgeborenen van mensen en dieren toe (Ex.13:1-16). Voor elk kind moest ter verzoening een offer gebracht worden (Lev.12). Deze wetten werden ook vervuld bij de eerstgeboren zoon van (pleeg)vader Jozef en moeder Maria: Jezus Christus (Lukas.2:2139). Toen Johannes de Doper en Jezus acht dagen oud waren, werden zij, zoals alle joodse jongetjes, besneden. Dan wordt een deel van de voorhuid van het mannelijk geslachtsdeel weggesneden. Dit was voor de joden het verbondsteken. Tegelijk ontvingen zij hun naam. Na veertig dagen moest het reinigingsoffer worden gebracht. Jezus was jood met de joden en onderging al deze heilige rituelen. Door de Heilige Geest naar de tempel geleid, nam Simeon toen dit kind, de Messias, in zijn armen, loofde God en sprak profetieën over Hem en Maria uit, en zegende hen (ouders en kind).

Verder lezen we in de evangeliën dat Jezus zelf uitdrukkelijk kinderen (niet uitsluitend baby's) bij zich roept, voor hen bidt, hen aanraakt, tot een voorbeeld stelt, ze omarmt en hen zegent. (Mattheüs 19:13-15, Markus.10:13-16, Lukas.18:15-17) En dit, terwijl bovenstaande joodse rituelen voor deze kinderen al eens waren uitgevoerd! Het zegenen van kinderen was in de dagen van Jezus een typisch rabbinaal gebruik. De rabbi zegende de kleine kinderen. Deze kinderzegen had zijn oorsprong in het Oude Testament waarin aartsvaders en priesters kinderen zegenden. Door wie werden kinderen tot Jezus gebracht? Dat zullen de ouders zijn geweest, niet alleen de moeders. Van hen gaat het initiatief uit.

Wat het opdragen van kinderen niet is
Christenen uit de heidenen worden door de apostelen niet opgedragen zich te laten besnijden. Het opdragen van de kinderen is echter niet een vervulling van de joodse wet en evenmin een surrogaat of verkapte kinderdoop. Het is geen magische handeling of sacrament waardoor het kind gegarandeerd in de hemel zal komen. Binnen de gemeente gaan we ervan uit dat het kind gelovig wordt opgevoed, maar uiteindelijk zelf zal moeten kiezen of het dezelfde smalle weg wil gaan als zijn/haar vader en/of moeder.

De inhoud van het opdragen
Ouders kunnen besluiten om hun kind in het midden van de gemeente te laten opdragen. Waarom juist daar? Om de gemeente er bij te betrekken. De gemeente is blij met de blijden en weent met de wenenden (Romeinen.12:15).

Lief en leed, voor en tegenspoed, goede en kwade dagen worden in de gemeente gedeeld. De gemeente is medeverantwoordelijk en staat om gezinnen heen om eventueel te helpen daar waar mogelijk en nodig. In het opdragen wordt de Almachtige, God de Vader en Schepper gedankt voor het nieuwe leven dat Hij schiep. Voor het kind en de ouders wordt gebeden, b.v. om bescherming en hulp bij de christelijke opvoeding.